دانشگاه فردوسی مشهد پژوهش نامه ایرانی سیاست بین الملل 2322-3472 2 4 2015 01 21 The Strategic Place of the Persian Gulf in China’s Foreign Policy جایگاه استراتژیک خلیج فارس در سیاست خارجی چین 70 89 27545 10.22067/jipr.v2i4.44310 FA افشین متقی دانشگاه خوارزمی تهران مصیب قره بیگی دانشگاه خوارزمی تهران Journal Article 2015 02 10 China has been in a process of intensive industrialisation in recent years; and as a result, the country is now one of the largest growing economies in the world. Throughout the 1970s and 1980s, China was exporting oil, but in 1993 it became to an importer of oil. China's economic growth in recent years has turned the country into the second biggest consumer of energy and the third largest importer of crude oil in the world. The growing need for energy has raised the issue of energy security for China. Despite the country’s effort for the diversification of sources of its importing oil, the country has become more and more dependent on the oil of the Persian Gulf. China's current emphasis on the Persian Gulf as the energy market is historically unique. It is a relatively new player in the region; having no colonising history and unlike the US, not pursuing aggressive policies. The main question with which this study is concerned is: what is the significance of the Persian Gulf in China's foreign policy? Using a descriptive-analytical method, this paper comes to the conclusion that the Persian Gulf enjoys an important and strategic weight in the Chinese foreign policy. جمهوری خلق چین در سالهای اخیر دستخوش روند صنعتی شدن فزآینده بوده است؛ به گونه ای که این کشور، اکنون یکی از بزرگ‌ترین اقتصادهای در حال رشد دنیا را از آن خود کرده است. در طول دهههای 1970 و 1980، چین یکی از کشورهای صادرکنندة نفت محسوب می شد؛ اما در سال 1993، این کشور تبدیل به یک واردکنندة نفت شده و رشد اقتصادی این کشور وابسته به نفت خارجی گردید. با وجود کوششهای چین برای تنوع بخشیدن به منابع نفتی خود، این کشور به طور روزافزونی به نفت خلیج فارس وابسته میشود. جمهوری خلق چین، اکنون دومین مصرفکنندۀ بزرگ انرژی در دنیا و سومین واردکنندۀ نفت خام در جهان است و برای حفظ رشد شتابندة اقتصادی خود، نیازمند افزایش میزان نفت وارداتی است. رشد اقتصادی فزآیندۀ چین در سال های اخیر، نیاز روزافزون این کشور به انرژی را افزایش داده و امنیت در دست‌یابی به انرژی را به عنوان چشم اسفندیار این کشور مطرح ساخته است. پرسش بنیادین این پژوهش این است که جایگاه خلیج فارس در سیاست خارجی چین چیست؟ پژوهش پیش روی، با روش توصیفی- تحلیلی، به این سوال چنین پاسخ می‌گوید که خلیج فارس دارای اهمیتی استراتژیک برای چین است. https://irlip.um.ac.ir/article_27545_fe103355d7f731a557951558ba906d39.pdf