دیپلماسی دولت بایدن نسبت به مسأله هستهای جمهوری اسلامی ایران
دوره 14، شماره 1، اسفند 1404، صفحه 6-32
https://doi.org/10.22067/irlip.2026.86776.1499
حمید درج
چکیده هماکنون دولت بایدن انگیزههایی برای بهبود روابط ایران و آمریکا و بازگرداندن توافق هستهای ایران دارد. بایدن اصرار دارد که تهران به تعهدات برجامی خود برگردد؛ این در حالی است که مقامات ایران اذعان دارند که قبل از هر اقدامی از سوی تهران، واشنگتن باید در عمل همه تحریمها را لغو کند. بدین ترتیب، سؤال اصلی پژوهش این است که دولت بایدن نسبت به مسأله هستهای ایران چه رویکردی را اتخاذ کرده است؟ فرضیه مقاله این است که سیاست بایدن در قبال برنامه صلحآمیز هستهای ایران، بهرهگیری از قدرت هوشمند در قالب مذاکره و فشار است؛ به گونهای که واشنگتن ضمن قانع کردن تهران برای بازگشت به برجام، در راستای اعمال فشار بر ایران از طریق ایجاد محدودیـت بـرای برنامـه هسـتهای و قدرت موشـکی و منطقهای این کشور و همچنیـن تمدیـد و یـا راهانـدازی تحریمهـای جدیـد حقـوق بشـری گام بر میدارد که این امر میتواند به تضعیف و انزوای منطقهای تهران در خاورمیانه منجر شود. یافتههای پژوهش نشان میدهد؛ دولت بایدن در قبال پرونده هستهای ایران دیپلماسی سخت و نرم را در پیش گرفته است؛ به گونهای که واشنگتن ضمن متقاعد کردن تهران برای بازگشت به برجام، همزمان در تلاش برای تهدید جلوه دادن برنامه صلحآمیز هستهای ایران و ایجاد محدودیــت در آن از طریــق روشهــای تحریــم و اجماعســازی جهانــی علیــه ایــران برآمده است. برای تحلیل دادهها از روش تحلیلِ کیفی استفاده شده است.
آداب سفارت و آئین مذاکره در شاهنامه
دوره 2، شماره 4، بهمن 1393، صفحه 117-134
https://doi.org/10.22067/jipr.v2i4.44312
مرتضی منشادی، وحید بهرامی عینالقاضی
چکیده دیپلماسی قدمتی به بلندای تاریخ حکومت (دولت) دارد و به این ترتیب دیپلمات همواره در کنار حکمران بوده است. عرصۀ سیاست، آداب روابط سیاسی و شخصیت بازیگران سیاسی، برای بیشتر مردم حوزهای مرموز و محاط در هالهای اسرارآمیز است. آنچه در برداشت عمومی از این قلمرو مشترک است، وجود امتیازات اغواکننده و شخصیت غالباً زیرک، برنامهریز، مدبّر، بیرحم و گاه عدالتپیشۀ سیاستمداران است. دیپلماسی فنّی تلقی میشد که از شکل گرفتن در قالب قواعد گریزان بود. آنهایی هم که دیپلمات بودند، بندرت از رموز این فن نوشتند. شاهنامه روایت حکمرانی ایرانیان از طلوع تاریخ آنان تا غروب حکومت ساسانیان است. جستوجو در شاهنامه برای استخراج آداب دیپلماسی و آئین مذاکره در دوران باستان، برخی از قواعد و ویژگیهای این حوزه را بازنمایی میکند. سؤال اصلی در مقاله حاضر این است که آداب سفارت و آئین مذاکره در دوران گذشته ایران چگونه بوده است؟ در پاسخ به این پرسش، مدعای مقاله آن است که دیپلماسی به دلیل تجربی بودن، قواعد و ویژگیهایی دارد که در طول زمان یکسان ماندهاند، اما تشریفات آن تغییر کرده است. روش فهم ما برای استخراج قواعد و ویژگیهای دیپلمات و دیپلماسی در ایران باستان توصیف و تحلیل بوده است.
