##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

علیرضا سمیعی اصفهانی ایمان شریف یلمه

چکیده

در اواخر سال ۲۰۱۰ میلادی، موجی از اعتراضات و خیزش‌های مردمی، کشور تونس را در برگرفت و پس از سرنگونی رژیم اقتدارگرای بن علی، این کشور به طلایه‌دار انقلاب‌های عربی مشهور گشت. اکنون پس از گذشت 6 سال از شورش‌های عربی، به نظر می‌رسد تونس به بهترین و احتمالاً تنها امید کامل کردن فرایند گذار از اقتدارگرایی به شکل مردم‌سالارانه‌ای از حکومت تبدیل‌شده باشد؛ بنابراین پرسش نوشتار حاضر این است که نوع و شیوه گذار سیاسی کشور تونس تا چه حد امکان شکل‌گیری الگوی حکمرانی خوب را در این کشور فراهم آورده و چه تاثیری بر پایداری این الگو در این کشور خواهد داشت؟ جهت پاسخگویی به این پرسش، تلاش می‌گردد ضمن تلفیق مبانی نظری گذارهای دموکراتیک با حکمرانی خوب و استخراج مدل تحلیلی منتج از این مبانی نظری؛ به تبیین ریشه‌ها، روندها و به‌ویژه پیامدهای سیاسی این موضوع پرداخته شود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که کشور تونس در مقایسه با سایر کشورهای درگیر انقلاب‌های عربی، به علت برخورداری از طبقه متوسط پویا و بادوام، جامعه مدنی نسبت قوام‌یافته و متکثر، ارتش کوچک و حرفه‌ای، تجانس قومی و مذهبی، انسجام و همبستگی جناح‌های مختلف، تعهد یکسان رهبران سکولار و اسلام‌گرا به فرایند گذار و توسعه پایدار و همچنین رویکرد و نگرش مساعد و مثبت غرب نسبت به این انقلاب، توانسته است گذار موفقی را به‌سوی دموکراسی تجربه کند و ازاین‌رو راه همواری را در زمینۀ شکل‌گیری و پایداری حکمرانی خوب پیش رو دارد، اگرچه تحقق کامل این امر نیاز به گذشت زمان دارد.

جزئیات مقاله

کلمات کلیدی

رژیم‌های اقتدارگرا, انقلاب‌های عربی, گذار سیاسی, حکمرانی خوب, تونس پساانقلابی

مراجع
References
Ahmadian, H. (2010). Tunisian recent developments, Strategic Studies Quarterly of Islamic World, 11(4). (in Persian).
Alcinda, H. (2013). Youth and revolution in Tunisia. Zed Books.
Aldakhil, K. (2014). Why Egypt failed, but Tunisia succeeded, Al-Hayat newspaper, Translation from Shafaqna cite, access Date 2014/2/10, Available on http://www.shafaqna.com/persian (in Persian).
Arieff, A., & Humud, C. E. (2015). Political transition in Tunisia Washington, DC: Congressional Research Service, https://www.fas.org/sgp/crs /row/RS21666. Pdf. African Development Bank, AfDB. (2012). p.30.
Arts, P.; van Dijke. P.; Kolman, I.; Statema, J., & Dahhan, Gh. (2014). from resilience to revolt, translated by eltiaminia. Reza & samiee esfahani.alireza, Tehran: Tisa pub. (in Persian).
Baabood, A. (2014). Gulf countries and Arab transitions: role, support and effects, available in: https://www.google.com/#q=Gulf+Countries+and+Arab+ Transitions: +Role%2
Badwan, A. (2011). Libya al-ams wa mabad al-Qadafi [Libya yesterday and post Gaddafi] at: http://www.aljazeera.net.
Bajzikova, K. (2012). Civil Society Needs Assessment in Tunisia, Final Report, PDCS.
Barden, H. (2011 November). Arab Society Power Transactions Locally and Multilaterally, Forum for Democratic Global Governance, Stockholm.
Barzegar, K. (2002). Tunisia under Ben Ali, struggling for Transition of tradition to modernity, Middle East Quarterly (1) (in Persian).
Bashir, H. et al., (2012). Egyptian Islamic Awakening and the world media discourse: Discursive Analysis of foreign countries Publications, Quarterly of Islamic Awakening Studies (1) (in Persian).
Bashiriyeh, H. (2005). Transition to democracy. Teharan: Negahe Moasser Publication (in Persian).
Bellin, K. (2012). Reconsidering the robustness of authoritarianism in the Middle East: Lessons from the Arab Spring. Comparative Politics, 44(2). PP. 127-149.
Blaydes, L. (2011). Elections and distributive politics in Mubarak Egypt, Cambridge University Press.
Brooker, P. (2004). Non- democratic regims, Translated By samiee esfahani, Alireza, Tehran: Kavir publication (in Persian).
Bruwell, F. g.; Hawthorn, A.; Merzran, K., & Elissa, Miller. (2016). A transatlantic strategy for a democratic Tunisia
https://www.google.com/#q=A+TRANSATLANTIC+STRATEGY+FOR+A+DEMOCRATIC+TUNISIAl&*
Christopher, A. (2010). Tunisia: stability and reform in the modern Maghreb, Routledge pub.
Congressional Budget Justification. (2016). foreign operations, Appendix 3, US Department of State, http://www.state. ov/documents/organization/252734.pdf
Esposito, J. L.; Sann, T.; & Voll, J. O. (2017). Islam and democracy after Arab spring (State and contemporary Islamic movements), Translated by Samiee Esfahani, Alireza. Negah-e Moaser Pub. (in Persion).
Fedtke, J. (2014). Comparative analysis between the constitutional processes in Egypt and Tunisia, Lessons Learnt- Overview of the Constitutional Situation in Libya.
Fouad, M. A. (2011). Good democratic governance in the mediterranean https://www.google.com/search?q=Good+%E2%80%9CDemocratic%E2%80%9D+Governance+in+theMediterranean+Fouad+M.+Ammor&ie=utf-8&oe=utf-8&client=firefox-b-ab.
Ghazvini Haeri, Y. (2011). Tesonami in Arab world. Tehran: Amir Kabir Publication (in Persian).
Goldston, J. (2011). Understanding the Revoltions of 2011, Foregin Affairs.
Hantington, s. (1993). Political order in changing society, Translated by Mohsen salasi, Tehran: Elm Publication (in Persian).
Hantington, s. (1994). Third wave in the end of twentieth century, Translated by Ahmad shahsa, Tehran: Rozaneh Publication. (in Persian).
Jahangir, K., & Esmaeeli, m. (2013). The impact of Islamic revolution on Islamic Aeakening of North Africa; case study of Tunisia, Egypt & Libia, politics Quarterly (1) (in Persian).
James, M., & Ryan, O. (2015). 2015 Index of Economic Freedom Promoting Economic Opportunity and Prosperity. The wall street journal
Karami, K. (2012). Reflection on the possibilities and prohibitions of Saudi government in With adjustment Good Governance, The International Center for Peace Studies, access Date 2015/4/15, Available on http://www.peace-ipsc.org (in Persian).
Katouzian, N. (1987). Philosophy of law, Tehran: Behnashr Publication, (in Persian).
Kaufmann, D., & Mastruzzi, A. (2007). Governanc matters: aggregate and individual governance indicators 1996-2006, Washington: World Bank.
Kaufmann, D., & Kraay, A. (2005). Measuring governance using cross-country perceptions data. http://www.worldbank.org/wbi/governance/govdata/
Kaufmann, D. (2011). Governance and the Arab World Transition: Reflections, Empirics and Implications for the International Community. http://www.brookings.edu/~/media/Files/rc/reports/2011/09_globaldevelopment/2011blum governance arab world kaufmann.pdf.
Kia, A. A., & Mahmoudi, A. (2011). The role of social Networks in Tunisian Revolution, 283, (in Persian).
Komeyjani, A., & Salatin, P. (2010). The Impact of Good Governance on Economic Growth in Selected Countries Group, Quarterly Journal of Economical Modeling 2(2), (in Persian).
Lisa, A. (2011). Demystifying the Arab Spring: Parsing the differences between Tunisia, Egypt and Libya, Foreign Affairs, 90, No3.
Morfi, E. (2004). Economic reforms and Tunisian government, Translated by Hatamizade. Abbas, Tehran: Kavir Publication (in Persian).
Naderi, M. M. (2011). Good governance, introduction and critic, Quarterly of Islam and Administrative Researches. 1, (in Persian).
O’Donnell, G.; Schmitter, P. C. (1986). Transition from authoritarian rule: Tetative conclusions about uncertain democracies, Baltimore: John Hapkins University Press.
O’Donnell, G.; Schmitter, P. C., & Whitehead. (eds.) (1986). Transition from authoritarian rule: Prospects for democrady, Baltimore: John Hapkins University Press.
Renani, M. (2004). The role of government in institutional reforms through law, The Journal of Majlis Reserches Center (39), (in Persian).
Syed, M. (2012). Prospects of Arab Spring in Pakistan, IPRI Journal
XII, 2.Summer, pp. 153-159
The Economist Intelligence Unit. (2015). Democracy index 2014 democracy and its discontents A report from The Economist Intelligence Unit. http://www.eiu .com.
Transparency International. (2014). Corruption perceptions index 2014: Results, http://www.transparency.org/cpi2014/results.
World Bank. (2006). Governance and anticorruption,http://www.worldbank.org
World Bank. (2016). Country Data Report for Tunisia, 1996-2015". http:// ww.worldbank.org.
Zarei, M. H. (2004). Good governance, sovereignty and government in Iran. The Journal of Law Researches, (in Persian).
ارجاع به مقاله
سمیعی اصفهانیع., & شریف یلمها. (۱۳۹۷-۱۰-۳۰). گذار سیاسی و امکان‌سنجی حکمرانی خوب در تونس پساانقلابی. پژوهش نامه ایرانی سیاست بین الملل, 6(1). https://doi.org/10.22067/jipr.v6i1.58914
نوع مقاله
مقالات